((شب،سکوت، دریا.......))

در امتداد بی پایان شبی چنینچشم براهم به بارشی از ابر مهربان صدایتچه خوش باشد در انتهای نمایش عاشقانه پاییز، به صحنه درآیی.........هزار هزار ماه و ستاره در آسمان دل من استکه هرگز به هیچ بند و فسونی نمی کنند رهایتدلربا و جانفزاست، هنر نمایی یلدایی تو بر بلندای خزانوه چه نغمه ای و چه طنین روح انگیزی............پراکند در زمین و زمان، هوای زمزمه هایت...............هوای زمزمه هایت.......................هوای زمزمه هایت.......................یلدای 1402نوشته شده در ۱۴۰۲/۰۹/۱۹ ساعت 13:46 توسط : مهر | دسته : ((شب،سکوت، دریا.......))...